+Marmaris

Tarihi

Marmaris, coğrafi konumu nedeniyle Akdeniz ve Ege Denizi’nin kavuştuğu yerde, önemli bir liman ve sahil kentidir. Bu nedenle ilk çağdan günümüze kadar Ege ve Akdeniz arasında önemli bir geçiş noktası olmuştur. Gerek Marmaris’in gerekse çevresinin kıyı yapısının çok girintili çıkıntılı olması, iyi korunmuş koyları ve limanları bulunması bu bölgenin Asya, Avrupa ve Afrika arasında önemli bir bağlantı noktası olmasını sağlamıştır.

Marmaris’in bilinen tarihi Kayralılarla başlar. Karyalılardan önce hangi halkların yaşamış olduğu hakkında kesin bir bilgiye sahip değiliz. Bazı tarihçilere göre kentin kuruluşu İÖ 12000’lere kadar dayandırılmaktadır. Luviler bu bölgenin yerli halkıydı. . Karyalılarla Lelegler de bunlardan sayılır.

Yüzyıllar süren Karya tarihi içinde yer alan Marmaris, o zamanki adıyla Physkos, Karia'nın liman kenti olarak gelişmişti.

İÖ 3000’lerde Karia kenti Physkos’un ilk kent surları yapılıyor. Physkos kalıntıları Marmaris Beldibi’nin kuzeydoğu yamaçlarında, Asartepe’de bulunmaktadır.

Bilinen tarihi İÖ 3400'lere kadar uzanan kent, İÖ 546’da Pers egemenliğine geçmiş, İÖ 334’de Büyük İskender bölgeyi işgal etmiştir. Büyük İskender’in ölümü ile İÖ 323’de Bergama Krallığı hakimiyetine geçen kent, İÖ 133 yılından itibaren Roma egemenliği altında yaşamaya başladı. İS 395’de Bizans yönetimine geçen kent, 7. yy’da Arap akınları sonucunda çoğu kent gibi yakılıp yıkıldı. 13. yy’da Menteşoğulları yönetimine geçen Marmaris, büyük bir liman kasabası oldu. 1522'de Kanuni Sultan Süleyman’ın fethi ile Osmanlı yönetimine geçen kente Mimaras adı verilmiş, daha sonra Mermeris adıyla anılmış ve nihayet Marmaris adını almıştır.

1867 yılında Marmaris, Muğla iline bağlı bir ilçe olmuş ve kaymakam atanmıştır.

1919’da Sevr anlaşmasına istinaden İtalya bölgeyi işgal etmiş, 22 Temmuz 1922 ‘de de Marmaris’i terk etmiştir.

Cumhuriyet döneminde Marmaris, yıllarca balıkçı ve süngerci kasabası olarak sakinliğini ve doğal güzelliklerini korumuştur. Günümüzde Türkiye’nin en önemli turizm merkezlerinden birisi olmuştur.

Hakkında

Muğla ilinin güneybatısında bulunan Marmaris, batıdan Reşadiye Yarımadası ve Kerme Körfezi, kuzeyden Ula, doğudan Balan Dağı, Karadağ ve Günlük Tepeleri ile, güneyden Akdeniz’le çevrilmiştir. Akdeniz iklimi nedeniyle çok nemli bir havaya sahiptir.

Marmaris Milli Parkı, Marmaris Merkez, İçmeler, Armutalan, Nimara (Cennet) Yarımadası, Yalancıboğaz, Turunç, Kumlubük, Günnücek ve Aksaz (Köyceğiz sınırına kadar) geniş bir alanı kapsar. Ayrıca iki özel çevre koruma bölgesi vardır; Gökova Özel Çevre Koruma Bölgesi ve Datça-Bozburun Yarımadası Özel Çevre Koruma Bölgesi’dir. Marmaris Milli Parkı ve özel çevre koruma bölgeleri bitki varlığı açısından Türkiye'nin en zengin bölgelerindendir.

Marmaris balıyla ünlü. Çam balı bölgenin en çok üretilen bal türü. Çam balı dışında çiçek balı, harnup (keçiboynuzu) balı da yaygın olarak üretilip satılıyor.

Balıkçılık ve süngercilik uzun yıllar Marmaris’in geçim kaynağıydı. Şimdi de balık çıkıyor ama eskisi kadar bol değil.

Akya, Sinarit, Orfoz, Lagos, Sokkan, İşkoroz, Barbunya, İstavrit, Lapa, Mercan, Trança, Lambuka (bir Akya türü), Keler (küçük torik).bölgeden avlanan balıklardır.

2010 yılı Marmaris merkez nüfusu 16.784 erkek, 14.173 kadın olmak üzere 30.957 kişi; belde ve köylerinin toplam nüfusu 24.374 erkek, 22.059 kadın olmak üzere 46.433 kişi; ilçe toplam nüfusu 41.158 erkek 36.232 kadın olmak üzere 77.390 kişidir.

Marmaris belde ve köyleri :

Merkez : Adaköy, Armutalan, Beldibi, Çamlı, Çetibeli, Hisarönü, İçmeler, Karaca, Orhaniye, Osmaniye, Turunç, Yeşilbelde

Bozburun : Selimiye, Söğütköy, Taşlıca, Turgutköy, Bayır

Kaynak : www.marmaris.bel.tr / www.marmaris.gov.tr